İhaneti bir kez bile tatmış olmak, yüreğin bir yerini onarılmaz kılıyor; derinden, çok derinden kopan bir şey bir daha geri gelmemecesine yitip gidiyor.
"Sen sev gönül,
anlamayan yar utansın!
Sen vazgeçme gönül,
yardan geçen utansın!
Sen söyle gönül kalem dile gelsin,
okumayan yar utansın!"
Sabri ceyhan