" Xururuca!"
"Ne var?"
"Ağlamak kötü bir şey mi?"
"Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir, budala. Neden sordun?"
" Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim boş bir kafes..."
-" Belki gelecek yıl olur... Neden benim gibi yapmayı öğrenmiyorsun?"
" Sen ne yapıyorsun ki?"
" Kimseden hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum. Hem, küçük İsa herkesin söylediği, papazın ve din dersi kitaplarının anlattığı kadar iyi değil..."
Sustu, düşündüklerinin gerisini söyleyip söylememekte kararsızca bekledi.