Athena

İnsan, nihayetinde ölü­mün yok edemediği hatıralardan ibaret kalıyor.
Sayfa 54·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Keşke bulanık hatıraların üze­rine de bir filtre çekip ışıltılarla süsleyebilmek mümkün olsa.
Sayfa 52·Kitabı okudu
Alıntı
Akşam, heybesinde gizlediği karanlığı, gündüzün pürüzsüz aydınlığı üzerine hoyratça boca ettiğinde, insanın payına en çok hasret düşer.
Sayfa 51·Kitabı okudu
Alıntı
Unutulmak her­kes için sanıldığı kadar korkunç değildir; yazgısı hüzünlü kelime­lerle dolu biri, söz hakkı olsaydı muhakkak unutulmayı seçerdi.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Alıntı
Ölümün çığlığı. İnsandan geriye kalan son ses. Gö­ğün hafızasındaki son hatıra.
Sayfa 49·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam