Bazen vazgeçmezsin.
Vazgeçmek zorunda kalırsın.
Bu da seni birilerinin gözünde kötü yapar.
Ama kimse sebebiyet verdiği bir vazgeçiş hikayesini dinlemek istemez.
Çok ayrıntıcı olduğumu, zor beğendiğimi, mükemmeli aradığımı ve hatta kendimi beğendiğimi bile düşünüyorlar. Bense onlara, kendimle geçirdiğim zamanı yalnızlıktan saymadığımı, anlaşıldığım ve anladığım bir insana özlem duyduğumu, asla mükemmeli aramadığımı, kendini sevmenin kibir olmadığını, içinde merhamet ve vicdan duygusu olan insanlara şu zamanda çok az rastladığımı söylüyorum.
Yalnızlığı tercih etmiyorum. Sadece şüphe içinde geçen günlerimi, sorgulanan iyi niyetlerimi ve bir ilişki için boşa giden emeklerimi düşününce yine üzülmek istemiyorum. Evet, aynı şeyler yüzünden yıpranmak istemiyorum. Yüreğim kimseye kapalı değil. Sadece gözlerim biraz daha açık. Hepsi bu.