Ben affedemiyorum, "Affet gitsin," dediklerinizi. İnsanların hatalarından daha çok niyetlerini önemsiyorum. Orada temize çıkmamışlarsa ve davranışları buram buram haset kokuyorsa diledikleri özürlerle de ilgilenmiyorum. Umudumun kalmadığı ve huzurumu bozan insanları, evet, artık kolay siliyorum. Yakınımmış, uzağımmış inanın umurumda bile değil.
Kim olduklarına değil, ne yaptıklarına bakıyorum. Kötülük dolu kalplerin güzel konuştuğunu çok gördüm ve ben artık sözlere inanmıyorum. "Sen değiştin," diyenler sonuna kadar haklılar. Saf, çabuk inanan ve herkesi de kendi gibi zanneden o eski halimi ben de yerinde bulamıyorum. Tüm bunlara rağmen yine de bazı şeyleri anlamakta zorlanıyorum. Kendimi kendi halime, insanları da artık zamana bırakıyorum. Uğradığım tüm haksızlıkları, sustuklarımı ve arkamdan konuşulanları, yaşadıklarımı ve yaşamadıklarımı beni en iyi bilene bırakıyorum. Çünkü O'nun ilahi adaletinden daha iyi bir makam tanımıyorum.