Ama sen beni anlama. Bu sayfaları neden yazdığımı şimdi bu mektubun sonuna yaklaştıkça anlıyorum ben de. Suç varsa karşılığında ya adalet ya merhamet olmalı. Sen adaletle hükmet. Suçla beni. Kına. Yargıla. Ayıpla ki azapta kalayım.
Ama anlama. Anlamanın sonu merhamet, onun da sonu affetmektir çünkü.
Affetme beni.
Şimdi konuşmuyorum, seneler sonra da konuşmayacağım. Hiçbir zaman karşılarına geçip intikam almayacağım. Düştüklerinde iyi olmuş dahi demeyeceğim. Benim kelimelerim sesimden çıkıp kimseye çarpmayacak.
Keşke bunun anlamını biraz olsun bilebilseydiniz.
Onu Mücella kılacak, bir başka ismin gölgesinden kurtaracak ne bir varlığı ne de öyle bir arzusu vardı.
Hani Dede Korkut zamanında yaşayan bir oğlan olsaydı Mücella adsız kalırdı.