Bu şiirle ilkin 9. Sınıfta edebiyat hocamın verdiği performans ödeviyle tanışmıştım... bugün kitaplığımda görünce tekrar okumak istedim bu şiiri. Buna bir şiir dersek haksızlık etmiş olurum aslında... bu bir feryat, bu bir çığlık. Ah
Sezai Karakoç sen çok güzel bir detaysın...
.
Bir insan aşkını ne kadar güzel ifâde edebilirse o kadar güzel ifâde edilmiş.
Beni en çok etkiliyen kısım da:
Açma pencereni perdeleri çek,
Mona Rosa seni görmemeliyim.
Bir bakışın ölmem için yetecek.
Anla Mona Rosa ben bir deliyim.
Açma pencereni perdeleri çek.
Ne kadar güzel değil mi, insanin bunları duyması?