Songül

Vazgeçmek istediğim yaşamın sıradan işlerini bile bırakıyorum.Vazgeçmek çaba ister ve bu çaba isteği bende yok.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yaşamaya mecbur kılındığım yaşamdan çıkan talihsiz umutlarım!
Hissettiğim zaman ben kimim?Ben varken içimde ölen nedir?
Tanrılar düşlerimi değiştirebilir ama düş görme yeteneğimi değil.