Bu kitap için yorum yapmak yerine, eserin içinden birkaç kısım paylaşmak istiyorum. Yapacağım bu alıntıları kitabın sıralamasına göre değil, yaşamın bana sunduğu sıralamaya göre aktaracağımı bilmenizi isterim. Umduklarımıza kavuşmak ümidiyle... :)
*“En çok korkanlardan biri de bendim” diye devam etti, “diğerlerine cesaret vermeye uğraşırken kendi korkularımı da yendim.”
*Bütün suçun bende olduğunu tüm gerçekliğiyle hissediyorum. Ama bu suç değil! Bütün mutluluğun kaynağı gibi, bütün kederlerin kaynağının da içimde gizli olması yetmez mi? Bir zamanlar her adımda bir cennetle karşılaşan, duyguların bütün arzuları içinde savrulan, bütün dünyayı sevgi dolu kucaklayacak bir kalbi olan insanla aynı kişi değil miyim ben artık?
*Zaten bu dünyada kimse kimseyi o kadar kolay anlamıyor.