"Şundana emin olabilirsiniz... korkulacak zaman, İNSANIN BİR ÜLKÜ UĞRUNA ACI ÇEKMEYİ VE ÖLMEYİ REDDETTİĞİ ZAMANDIR. Çünkü bu bir tek nitelik İnsanın temelidir.Bu bir tek nitelik, evrende benzeri olmayan İnsanın ta kendisidir"
İnsanlarda değişmişti akşam olunca. Daha sessizdiler. Bilinç dışı bir kuruluşun, bir örgütün üyeleriydiler sanki. Düşünen beyinlerin pek de hissedemediği içgüdülere uyuyorlardı. Gözleri içlerine dönüktü. O gözler yarı saydamdı akşam vakti. Tozlu yüzlerde, yarı saydamdı o gözler hep...
"Ne oluyor sana, Muley? Kaçıp saklanacak adamlardan değildin sen. Kurt gibiydin."
"Kurt gibiydim şimdide sansar gibi oldum. Ava çıktım mı güçlüsündür. Kimse avcının üstesinden gelemez. Ama avlanan sensen, o zaman durum değişir. Bir şeyler oluverir sana. Güçlü değilsindir artık. Öfkeli olabilirsin ama, güçlü değil."