İşte o kadar acı.
Kalemim ağlıyordu,
Yazdıklarımı gördükçe ağlıyordu.
Ağladığını duyuyordum.
İşte o kadar acı.
Kalemim yazdıklarıma ağlayacak kadar acı.
Karanlıkta yazmam bundandı.
Eğer ben görürsem yazdıklarımı, beynimi dokuz milimlik mermi ile patlatır ve yazdıklarımı kanım ile silerdim.
İşte o kadar acı. ArgeşTunçer
Belki de sadece bu beni üzüyor: Kim olduğunu bilmemek. Ancak önemli değil. Çünkü kim olursan ol, bana dönüşeceksin. Bittiğin an başlayacağım. Sana yaratarak yok olmanın anlamını ezberleteceğim.
Kendinle ve hayatınla vedalaş. Okuduklarını reddetmeye çalışsan bile belleğin sana ihanet edecektir. Gözlerinden girip zihninden çıkan her bilgi, sahip olduklarından birini yok edecek.