On altıncı yüzyıl şairlerinden Taşlıcalı Yahya, ilim tahsil ederek âlim olmanın yolunun yazısız kitap okumak olduğunu söylüyor:
Aşk ile kendüden gider âşıka bir nidâ gelür Yazısı yok kitap okur âlim olur çıka gelür
Beyitte geçen 'yazısı yok kitap'tan kasıt, duygu ifade etmeyen yani aşığın farkında bile olmayan sevgili yüzü oluyor. Sanırım buradan yola çıkarak şaire göre ilmin gerekliliğinin karşılıksız aşk olduğu sonucuna ulaşabiliriz.
Zira ilimle sağlam bir zemine oturmuş söz, ancak aşkla yoğrulduğu zaman ilmek ilmek işlenmiş şiir duvarlarına dönüşebilirdi ve aşkı hiç tatmamış bir kalemin onca şiir bilgisi, kuru metinler üretmekten ileriye geçemeyecekti.