cansu
@Atufet
yeni mezun, yeni evli bir hanımefendi
Reklam
Varoluşun son yüzdesinde var olma mücadelesi
Etrafımızdaki insanlar.. Doğumumuza vesile olanlardan hayatımızda bir defa karşılaştığımız kişilere kadar… Her birinin gözünün içine bakıyoruz anlaşılmak için. Beyhude bir çaba. Hele bir de gözlerine bile bakamadıklarımız var ki mahcubiyetle bir ses etse diye beklenen. Boşuna. Çünkü beklentim boşuna olduğu kadar duymak istediklerim de benim arzumla sınırlı. Fakat işitilmesi gereken başka bir ses var. Ötelerden gelen. Her an kuşatan bir aşkın var. Niyetimizin ve varlığımızın niyeti olması gereken. Kalan üç beş yıl geçecek. Ve her şey gittiğinde o kalacak.
Ey şimdi beni bir elma gibi ikiye bölen
Öncesi ve sonrası diye fısıldayan
Oradaki ve buradaki diye parlayan bıçak,
Döve döve kırdığım demir
Sulaya sulaya çürüttüğüm kaktüs
Bana nasıl ölünür onu anlat,
Akıp giden arabaların arasından geçerek
Kartondan evlerin ara katlarında kalarak
Hiç kimseden hiçbir şey istemeden
Ellerimi önümde bağlamadan utancımdan
Ölümden daha yetkili bir tanıdık bilmeden
Ağaçların gökyüzüne doğru uzattığı kolları gibi
Bana nasıl
Reklam