Yunan tarihçi Diodorus, Kızıldeniz sahilini tanımlarken Tamutlular ile Sabalar arasında, kutsallığı tüm Araplar tarafından kabul gören ünlü bir tapınak olarak betimlemişti. Türk imparatoru tarafından her yıl yenilenen keten veya ipeksi örtü ilk olarak Muhammed zamanından 700 yıl önce hüküm süren Homeritlerin dindar bir kralı tarafından kullanılmıştı.
Arapların ve Hintlilerin dini, ilkel ve sahte bir batıl inanç tarzı olarak güneşe, aya ve sabit yıldızlara ibadet etmekten ibaretti. Onlara göre gökyüzünün parlak ışıkları bir Tanrı’nın görüntüsünü ifade etmekteydi.