Her konuda olduğu gibi Ceza Hukukunda da iyimserler vardır, kötümserler de.
İyimserlere göre «suçluyu kazıyınız, altından insan çıkar», «amaç, suçludaki insanı değil, insandaki suçluyu yok etmektir», «ıslah edilmeyecek suçlu yoktur, yeter ki, bilim bunun çaresini bulabilsin».
Kötümserler bunun karşıtına inanırlar: «İnsan suçlu doğmaya görsün, sosyal koşullar iyi de olsa, kötü de olsa suç işleyecektir, "İnsan suçlu doğmuşsa onu önlemek olanaksızdır"».