Süleyman sezen
@Avantipopola
8 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
DOLU DİZGİN TROYKA
Aydınlık, güneşli, neşeli Rus toprağına birden koyu bir karanlık çöktü. Kimsenin bu ıstırap verici karanlığı dağıtmaya gücü yoktu. Herkes yüreğindeki tanrı ile şeytanın kavgasından kimin galip çıkacağını merak ediyordu. Her şey pamuk ipliğine bağlıydı ve ipin bir ucunda tanrı diğer ucunda şeytan vardı. Bu dünyada tanrıya inananlar kadar şeytana da inananlar olduğunu hatırlarsak işin içinden çıkma umudunun ne kadar sönük olduğunu anlayabilirdik. Bu Opus Magnum eserin naçizane girizgâhına böyle başlayabilirdim. Rusya'nın bilinmedik bir şehrinde ikamet eden farklı karakterlere sahip insanlarının baştan sona acı dolu, düşkün, sefil hallerine bakıp şaşmamak imkansız. Belki başka hiçbir milletin edebiyatında bu denli karamsarlık bulmak imkansızdır. Bu insanlar ki çok gururludur ama yükselme hırsları, şehvete düşkünlükleri gururları kadar belirgindir. Yüreklerinde sürekli bir şeylerin savaşını verirler. Aşk, para, statü, eğlence yaşam tarzlarını belirler. Bir tarafta uysal, dürüst, saf Alyoşa, diğer tarafta zeki, kültürlü histerik İvan, ortada yine onurlu ama para ve şehvet düşkünü aşığımız Mitenka. İkiside birbirinden çekici, akıllı, ihtiras ve hırs dolu Gruşenka ve Katya. Uşaklar, mujikler, dul emekli karıları, rahipler, mülk sahipleri, devlet adamları. Curcuna koptu kopacak, bir fırtına var yaklaşan. Fakat kaçmak istemiyor insan. Fırtınayı adeta göğüslemek istercesine kafanızı sayfalara gömüyorsunuz. Dostoyevski okumak büyük keyif eğer birazcık kitaplarla aranız iyiyse. Tam bir edebi başyapıt. Kitabın konusunu çıtlatmak niyetinde değilim elbette, merak eden okusun. Pişman olmayacaktır. Sadece şunu söylemem lazım; iki kardeş arasında geçen ana konudan bağımsız sahneler, manastırın ünlüsü Staretz Zosima'nın hayat hikayesinin anlatıldığı uzun bölüm,
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Politik Doğruculuk" gibi trend bir kavramı göz ardı edip, bu kitabın gerçek kahramanlarından bahsederken onların kendine koyduğu ismi kullanacağım; "Beyaz Zenciler." Onlar her yerdeler. Sokaklarda, fabrikalarda, okullarda, yüksek konforlu bürolarda, kumsallarda, ormanda ya da aklınıza gelen her türlü toplumsal etkileşimin olduğu yerlerde. Düz bir çizgiyi takip etmektense azıcık çizginin dışına çıkmayı heyecan verici ve sahici bulan gerçek yaşamın gerçek kahramanları. Onlar bize daima gülümser, kavga etmeyi sevmezler, barışçıl ve hümanisttirler. Herkesi eşit derecede sevecek kadar kocaman yürekleri, herkese yetecek kadar sağlam zulaları vardır. Kimseyi geride bırakmazlar. Kimseye ön yargılı yaklaşmazlar. Aralarına almadıkları kesim, yönetmeyi seven, diktatör kılıklı tipler ve onların sadık uşaklarıdır. Müthiş bir yaşam biçimleri vardır. Gereksiz hırs ve ihtiraslardan arınmış sade ama dolu bir yaşam biçimi. Onlar hep etrafımızda olacaklar ve biz onları bir kentin en sağlam dinamiği olarak savunacağız.
Erling, Charly ve Rita ve ismini sayamayacağım kadar çok fazla beyaz zenci var bu kitapta. Onların renkli, eğlenceli, aynı zamanda edebi dünyasına dahil olmak müthiş bir deneyim. Erling Haefs baş karakterimiz. Aynı zamanda kitabın yazarı Ingvar Ambjørnsen' in ta kendisi olduğuna eminim. 1970-80 li yıllar, Norveç. Güneş ara sıra kendini gösterse de genelde soğuk ve yağışlı bir coğrafya. Ama içimizi ısıtacak olaylar, espriler, maceralar, kaçışlar, kovalamacalar, yaşam mücadelesi eksik olmuyor kitapta. Dar bir alana sıkışıp kalmış insanların bununla yetinmeyip, hayal gücünü harekete geçirerek dünyayı ve ötesini görmeleri ve bize de göstermeleri takdir edilesi. Böyle bir atmosferi ancak yaşayarak deneyimleyen biri sayfalara bu şekilde kazıyabilirdi. Ambjørnsen bunu yaptı ve
