Beyaz Zenciler

7,9/10  (39 Oy) · 
99 okunma  · 
38 beğeni  · 
1.474 gösterim
Beyaz Zenciler uyku tulumları, sırt çantaları ve bira kasalarıyla Çingene hayatı yaşayan dumancılar, beyazcılar, asitçilerdir... Beyaz Zenciler şairdir, çılgındır, düş kurmayı ve küfretmeyi severler: Onları en iyi polisler tanır!.. Beyaz Zenciler, mahkum edildiğimiz rezil, yoz televizyon dizilerine benzeyen hayatlardan; eğitim, kariyer, başarı ve benzeri cüce düşüncelerden nefret ederler... Beyaz Zenciler sevgi edebiyatı yapmazlar, severler: Bütün enerjilerini kendilerini garantiye almak için harcayanların, hiçbir zaman anlayamayacağı kadar çok severler... Beyaz Zenciler gerçekten "düzen karşıtı"dırlar, tüm ideallere ve ideolojilere karşı ihanet içindedirler. Onlar toplum dışına atılmamışlardır, orada, "imkansızın kıyısında öfkeli ve eğri bir hayat" yaşamayı seçmişlerdir...

"Beyaz Zenciler coşku dolu, hem derin bir hüznü, hem de güçlü bir yaşama sevincini duyumsatabilen, çok renkli bir roman: Ölümün kıyısına da "Bilemediğimiz ne çok şey var şu dünyada, iş ki aydınlık geleceğe hazırlıklı bulunalım" sözlerini söyleten ruh haline de içtenlikle yaklaşıyor yazar. (...) Türkiye'deki gibi 'uslu' toplumlar, doğal olarak kıyıda yaşamanın da kıyısından geçiyorlar. Batı'da gelişen alt kültürler de buralara pek uğramadı; aslında, burada, üst kültürün kendisini de alt kültürlerin toplam çarpıklığı belirlediğinden, kıyıda doğup gelişen kültürlerden söz etmek çok zor."
- Murat Aykul, Güneş

Ambjörnsen'ın kitabı hem yeraltına giden yolu ve oradaki yaşam biçimini birinci elden anlatır ve pek bilinmeyen bir dünyanın kapısını aralar, hem de yerüstünün, temelinde karbon kağıdıyla oluşturulmuş 'serüvenini' gözler önüne serer."
- Serhat Öztürk, Nokta

"Beyaz Zenciler, en sıradan tarifle düzen karşıtı bir roman. Ancak her yerde duyulan türden değil. Beyaz zenciler, gerçek birer düzen karşıtı! Bütün ideal ve ideolojilere karşı güvensizlikten öte nefret var."
- Metin Solmaz, Cumhuriyet Kitap
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Mart 1991
  • Sayfa Sayısı:
    320
  • ISBN:
    9789755390031
  • Orijinal Adı:
    Hvite Niggere
  • Çeviri:
    Banu Gürsaler Syvertsen
  • Yayınevi:
    Ayrıntı Yayınları
  • Kitabın Türü:
Kaan Ö. 
 21 Haz 2016 · Kitabı okudu · 15 günde

İncelemeye yazarın kendi sözleriyle başlamak istiyorum:

"Beni "Beyaz Zenciler" ve "Son Tilki Avı"nı yazmaya iten 70'li yıllarda yayınlanan kitaplar oldu. Bu kitaplar blöf doluydu. Uyuşturucu cehennemlerini anlatan uyduruk anı defterleri, filan. Her şeyin bombok çevreler olarak anlatıldığı bu kitaplar beni çok öfkelendiriyordu. İnsan her yerde insandır. İnsan bilmediği şeyleri yazmaya çalışmamalı. Ben bunları hem bildiğim, hem de takıntım olduğu için yazdım."

Kitabın konusu, burjuva yaşamını reddetmiş, toplum kuralları dışında yaşayan, hayali iyi bir şair olabilmek olan baş karakterimiz Erling Haefs'in yaşamı ve arayışları etrafında şekilleniyor. Alkol, marihuana, lsd, seks, küfür vs. bol bol var kitapta. Şu meşhur "Türk Aile Yapısı"na hiç uygun değil. Kitap herkese göre değil. Ama kitabın aldığı eleştirilerdeki gibi anlattığı yaşamlara özendirme amaçlı yazılmadığı açık. Yazar burjuva kültürüne yer yer ince ince, yer yer de doğrudan giydiriyor. Yaşantılar aykırı olsa da bir o kadar gerçek. Bir yanda sefalet, açlık, umutsuzluk, hayal kırıklıkları, vazgeçişler; diğer yanda kaybedecek bir şeyinin olmamasının verdiği özgürlük hissi, gerçek dostluklar, her şeye rağmen kaybedilmeyen yaşam sevinci...

Sanki kitabı okumuyorsunuz da yazar karşınızda oturmuş, size anılarını anlatıyor. Mizahi ve akıcı üslubu, sevdiğim yazar ve şairlere yapılan göndermeler eşliğinde keyifle okudum kitabı.

Bu arada yazarın, kitabın Türkçe yayın hakkını iki adet lületaşı pipo karşılığında vermiş olduğunu öğrenmek de hoş bir ayrıntı oldu.

Ben çok sevdim, öneririm.

"Charly doğru söyle nasıl bir şey?"
"Ne nasıl bir şey?"
"Yazar olmak, kitabını elinde tutmak."
Kitabın siyah renkli kapağına bir an baktıktan sonra ceketinin cebine soktu ve durup düşündü.
"Pek önemli bir şey değil." deyip Rita ve benim dudaklarıma birer öpücük kondurdu.
"Düşlerimiz daha büyüktü!"

Osman Yüksel 
13 Ara 2016 · Kitabı okudu · 7 günde · Beğendi · 9/10 puan

Nejat İşler in başucu kitabım dediği okurken bitmesini hiç istemediğim müthiş bir eser. Kitabın dili o kadar akıcı ve samimi geldi ki romanın ana karakterleri olan Charly, Rita ve Erling 'e bende katılıp Norveç in soğuk,ıssız,karanlık, kimsesiz gecelerini sahiplenerek müthiş maceralar yaşadım. Konu olarak baktığımızda bu üç arkadaşın çok güzel hayalleri var(yazar olmak, şair olmak, ressam olmak gibi) ama bu hayallerine ulaşmak için asla yaşam tarzlarından taviz vermiyorlar. Verilen mesaj şu aslında; İnsanın hayal kurması için hayallerin gerçekçi olması gerekmez, yeter ki bir hayaliniz olsun...Arkadaşlık, vefa, samimiyet, üzerine yazılmış, yeraltı edebiyatı dalına girdiği için dili yer yer argo, yer yer küfürlü olan eğlenceli gerçek bir hikaye...okuyun arkadaşlar...

Mehtappp 
03 Nis 20:59 · Kitabı okudu · 7 günde · 8/10 puan

Hediye olarak gelen bu kitap vesilesiyle, Norveç ve yeraltı edebiyatıyla tanışmış oldum. “Beyaz Zenciler” toplumdan farklı düşünce ve yaşam tarzına sahip, dışlanmış, özgürlüğüne düşkün, kötü alışkanlıklara sahip ama kimseye zararı dokunmayan, dostluğun değerini bilenlerin hikayesi. Aslında en güzel düşüncesi şahsen, özgürce kendi hayatını yaşayabilmek.

Başta okurken biraz sıkılmıştım ancak sonra epey sardı. Yazar önce Charly, Rita ve Erling adlı üç dostun şimdiki anını anlatıyor daha sonra Erling’in ağzıyla her birinin geçmişini ve birlikteliklerini ele alıyor. Her ne kadar kötü alışkanlıklara sahip olsalar da ve bu size itici gibi görünse de kendilerinden başkalarına hiçbir zararı dokunmayan hayatlar bunlar. Gerektiğinde herkesten daha fazla insancıllar. Ayrım yapmaksızın, hiçbir karşılık beklemeden yardım eli uzatırlar. Aslında bir yanıyla her yaşam tarzına sahip insanların aynı olmadığına da vurgu yapıyor. Arkadaşların birbirlerine olan düşkünlükleri… Bunlar etkileyici kısımlarıydı. Yer yer argo ve küfürler mevcut türünü dikkate alırsak normal de.

Farklı düşünce ve yaşamlara saygı duymayan ve eleştiren kişilerin bu kitabı okumasını tavsiye etmiyorum. Ama yeraltı edebiyatıyla tanışmak ve farklı yaşam tarzına sahip insanlarla okurken empati kurmak için ilginç bir deneyim olacaktır.

Zeynep Can Sanli 
19 Ağu 15:01 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Açık söylemek gerekirse yeraltı edebiyat kitaplarından çok hoşlanmam. Bana bu kitabı bir arkadaşım hediye etti. Beni çok iyi tanıyan ve kitaplara ne kadar düşkün olduğumu bilen biri. Suratım ister istemez ekşidi. Bana "Bu kitabı çok seveceksin" dedi. Ankara'da doğup büyüdüğüm için midir bilmiyorum ama ben kış insanıydım hep. Yazı sevmez, kışın battaniye altına girmek için can atardım. İşte kitabı okuduğum dönem Ankara'da kar durmuyordu. Ben o karda parka gidip bu kitabı okuyordum. Kendimi Norveç'te gibi hissediyordum. Ingvar öyle güzel işlemiş ki soğuğu bu kitaba, bana hissettirdiği diğer duygulardan söz bile etmeyeceğim. Her kahramanı kendi içimde ayrı ayrı yaşadım. Onlarla beraber aç kaldım, üşüdüm, uykusuzluk çektim, sarhoş oldum. Kitap bittiğinde bana hissedilecek o kadar çok duygu kalmıştı ki uzunca bir süre etkisinden çıkamadım. Sonuç mu? Arkadaşım haklı çıktı bende birkaç hafta Norveç'in sokaklarında gezmiş oldum...

Gokberk 
 19 Ağu 23:03 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Bende merak uyandiran, kitap bittiginde,norvec ve fiyortlari oldu.isin enteresan kismi kitabi bitirdikden sanirim on dakika sonra tv de norvec hakkinda gezelim gorelim tarzinda bir programa denk gelmem oldu.kitapdaki tasvirleri iste o zaman yetersiz buldum desem yeridir.harika ve bir o kadar ilham verici fiyortlara ve dogal guzellige sahipmis norvec.cidden beyaz zenci olasi en guzel ulkelerden biri.kitap hakkinda fikirlerime gelirsek, yeralti edebiyati asina ve sevdigim bir alan ama bu kitap diger deneyimlerimden daha farkli bir tat birakti bende.basta yadirgamadim desem yalan olur tabiki okudugum diger yaralti edebiyat kitaplarina gore.cunku digerlerinde daha fazla surec icinde yasanan duygularin verdigi anlatim daha on planda olurdu.bu kitaptaki fark, dipte yasanan hayatin insandaki olusturdugu icsel yolculuktan ziyade, hayatin olagan duzeni icinde kendisinin ve arkadaslarinin izledigi yolla ilgiliydi.ceviri ve uslubuyla ilgili soylenecek fazla birsey yok cok akici ve surukleyici bir anlatim.yeralti edebiyati severlere tavsiyemdir, simdiden ii okumalar.

Selçuk Çelebi 
11 Şub 01:02 · Kitabı okudu · 6 günde · Beğendi · 10/10 puan

Yeraltı edebiyatı kült eserlerinden biri. Yayınevi yeraltı edebiyatı serisindeki tüm kitapların ilk sayfasında bu edebiyat türünün tanımını yapar bildiğiniz üzere. Tanım içinde bu kitabın adı da geçer. Bunu sormuştum özellikle. Eser gerçekten çok sağlam sarsıyor ve etkisi uzun süre devam ediyor. Ben çok beğendim. Şiddetle tavsiye ederim. Ayrıca Nejat İşler 'in de başucu kitabım dediği bir kitaptır bu kült roman

C. 
 25 Ağu 16:33 · Kitabı okudu · 7 günde · 7/10 puan

Norveç'in beyaz tenlileri olarak toplum dışı kalmış amfetamin, LSD, esrar, alkol, norm dışı seks gibi özellikler taşıyan bireyler. Halk veya aynasızlar arasında Beyaz Zenciler olarak tanınan kişiler. Bu tanımda büyük bir hata görmemek elde değil. Bu tarz kişiler neden Zenci şemasıyla eşleştiriliyor? Yazar da aynen bu şemayı kullanmış. LSD, esrar, alkol vs. uyuşturucular neden bir ırka(Biyolojik olarak ırk bile değil. Birbiriyle üreyemeyen türlere ırk denir. Başka bir kelime karşılamıyor maalesef.) indirgeniyor. Bu benim sayfalarca sorguladığım mantıksız dolu kapsayıcı kelime. Yazar da boyle düşünüyorsa neden kullanıyor? Bu kitabın eleştirilecek bir noktası.

Kitabı 3 boyutta değerlendirdim kafamda. İlk bölüm günümüz yaşantı anlatışı, ikinci çocukluğa gidiş ve üçüncüsü bahçıvan okulundan sonraki günler. İlk bölümün başları muazzam gidişe sahneydi. Modern yaşantımıza ağır eleştiriler içeren yer yer kahkaha attıran tespitler bulunuyordu. Sonraki sayfalar tempo biraz düştü. Bu da 52-b binasına geldikten sonra oluşan bölümü kapsamakta. Olay daha sonra çocukluğa döndü ve buralara bayıldım doģrusu. Okul sıralarında Elring kendini sevdirdi. Faşist okul müdürü sahneleri güldürdü. Elring'in Hamsun'u, Karamazov Kardeşleri okuyuş sahnelerini ve merakı ilgimi çekti. Kütüphaneden çıkmayan gece gündüz okuyan çocuk esrar, LSD, tütün kullanmaya başladı. Bu merakı birden kayboldu ve bende bunu sevmedim. İkisini bir arada yapamadı mı? İkinci bölüm olarak değerlendirdiğim kısım hoş manzaralara sahipti.

Üçüncü ve beni sıkan bölüm. Bahçıvanlık okulu ve sonrası. Rita'nın yanına gidişi ve Charly'nin gelişiyle biraz kıpırdansa da içten içe sıkıldım. Öyle aman aman hayallerinin peşlerinde koşan gençler değillerdi. Erling ve Charly şair olmak istiyorsa da bunu başaramıyorlar. Yazar bunu esrar, seks, LSD, tütün gibi maddelere bağlıyor ki ne zaman bunları bırakıp eve kapandılar işte o zaman Charly başarılı oldu. Elring'in ise alanı şiir değildi en azından günümüzdeki kısımda biliyoruz.

Bir de okuduklarıma göre Nejat İşler baş ucu kitabının bu olduğu söylemiş. Büyük bir eser görmedim ortada. İyi bir yazım fakat o kadar da göklere çıkartılıp baş ucu edilecek cinsten değil. İnsanlar abartmayı seviyor.

Serdar Poirot 
02 Eyl 11:44 · Kitabı okudu · 3 günde · Beğendi · 9/10 puan

Dikkat spoiler içerir.
Erling Haefs, Norveç'in Lillevik kasabasında yakın arkadaşları Charly, Rita ve suç makinası aptal abisi Ed ile yaşayan bir gençtir. Okul hayatından sıkılan ve şair olmak isteyen Erling okulu bırakır ve esrara başlar. Artık o toplum içinde bir Beyaz Zencidir. Sonra kasabadan da sıkılan Erling, bir bahçıvanlık okuluna gider ve orada da Kristin adlı bir kıza aşık olur. Ama kız sorunludur ve artık bu durumu kaldıramayıp Bergen şehrine Rita'nın yanına gider. Bir Noel akşamı Charly de gelir ve ekip tamamlanır. Yazar olmak isteyen Charly kendi iç sürgününde güzel şiirler yazar ve Erling'e yazar olmasını tavsiye eder. Charly'nin kitabı kabul edilir. Acaba Erling yazar olacak mıdır? Uyuşturucu ve seks içinde geçen hayatlarında bir anlam bulup hayallerini gerçekleştirebilecek midir? Soluksuz okunan bir roman.

Mêrxwas 
03 Haz 02:12 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

yeraltı edebiyatının güçlü kaleminden bir eser. genel olarak tahrik etmiyor insanı ama fikirlere karşı bir nefret tutumu mevcut. duygusal bir kitap niteliğinde gibi biraz. yeraltı edebiyatının kendi fonksiyonlarının ortak noktası mı bilmem ama bu kitapta da farklı bir ütopya hakim geldi bana. eğer sizde dayatmacı sisteme karşıysanız mutlaka okumanız gerekir.

Yusuf Çorakcı 
01 Eyl 02:08 · Kitabı okudu · 6 günde · Beğendi · 10/10 puan

Kitabın yayıncısı olan Ayrıntı Yayınlarının, yeraltı edebiyatı dizisine ait kitaplarındaki ilk sayfa tanıtımında bahsettiği Beyaz Zenciler işte bu kitap. Yeraltı edebiyatının mihenk taşlarından biri olan bu eser, dünyanın en iyi ülkelerinden biri olan Norveç'in karanlık ve soğuk yüzünü bizlere tüm çıplaklığıyla göstermektedir. Ingvar Ambjörnsen'in sadece iki adet lüle taşı pipo karşılığında kitabın telif hakkını verdiği doğrudur. Kitapta yazıyor zaten hatta okudukça böyle bir hakikatı kabul ediyorsunuz ister istemez. Sıradışı yazarımızın anlattıkları haliyle pek normal hikayeler değil. Ancak okudukça esrar içmeyi, tek gecelik ilişkileri, alkolle kafa bulmayı, argo konuşmayı normal karşılıyorsunuz. Erling adında bir yazarın çocukluk arkadaşları Charly ve Rita ile yaşadığı anılar ve ürettiği çılgınlıkların çocukluk, gençlik ve yetişkinlik dönemlerinde meydana getirdiği olayları merakla ve ilgiyle okudum. Türü seviyorsanız muhakkak okumalısınız. Bazen trajik, bazen komik, bazen aksiyon dolu hikayeler aslında hepimize insanlık ve yaşamla ilgili birçok anekdot sunuyor. Tüm bu ibretlik hikayelere karşın arkadaşlığın ne kadar önemli olduğunu gösteren bir eser. Gerçek anlamda bir alt kültür romanı. Düzene karşı gelenlerin hayat mücadelesi diyebiliriz. Okudukça kendinizden bir şeyler bulmanız mümkün. Kendinizi kahramanların yerine koyabilir, onların neler hissettiklerini derinden hissedebilirsiniz. Yazar tasvir anlamında oldukça başarılı. Gerek mekan, gerek kişiler, gerekse hisleri anlatmada oldukça iyi bir iş çıkarmış. Klasik edebiyattan uzaklaşıp yeni tatlar almak isteyenler için güzel bir seçenek olacaktır. Beyaz Zencileri okuduktan sonra başka yeraltı edebiyatı neler var diye merak edip araştırmanız olasıdır. Ben çok beğendim. Tek kelimeyle mükemmel bir roman olmuş.

2 /

Kitaptan 43 Alıntı

Tuco Herrera 
05 Eyl 14:13 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

"Rita on mayısta öldü.O sabah öylesine kıvranmıştı ki acıyla , eroin bile yetmemişti ağrının şiddetini hafifletmeye ."

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 64 - Ayrıntı Yayınları 3. Basım  Aralık 1994)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 64 - Ayrıntı Yayınları 3. Basım Aralık 1994)
Tuco Herrera 
06 Eyl 18:48 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

disorder through insomnia ...
"Öylesine bir düzen içine girmiştim ki gece , sabahın altısında başlıyordu benim için."

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 278 - Ayrıntı Yayınları 3. Basım  Aralık 1994)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 278 - Ayrıntı Yayınları 3. Basım Aralık 1994)
Yağmur SÖNMEZ 
27 Haz 23:27 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

İçimde bir başka gece, her yanımı uyuşturan, buz gibi bir kutup gecesi büyümekte.

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 12)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 12)
Yağmur SÖNMEZ 
01 Tem 22:12 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Issız bir adada, bir türlü konuşmadığım Cuma'larla kuşatılmış bir Robinson'dum. Uzaklarda bir gemi aramak istiyordum ama ufuk çizgisi yoktu burada.

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 233)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 233)
Yağmur SÖNMEZ 
28 Haz 00:01 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

...niçin aramızdan yalnızca bazılarına doğuştan armağandı engin düş gücü, arayıp bulma tutkusu?

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 26)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 26)
Yağmur SÖNMEZ 
28 Haz 20:22 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Bir Cennet Bahçesi Bilirim...
Yıllar boğazımızın etrafında düğümlendikçe, acı anılar, yorgun deneyimlere dönüşüyor.

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 100)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 100)
Yağmur SÖNMEZ 
30 Haz 00:56 · Kitabı okudu · Beğendi · 7/10 puan

Gece gündüz elime ne geçerse okuyordum. Okuduğum kitaplar sayesinde küçük kenti sarmalayan kabuk çatladı, dünya gözlerimin önüne serildi.

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 123)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 123)
Zambaklı Padişah 
04 Eyl 19:52 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

"İnsanların utanıp sıkılmadan, hatta çevredeki seyircilerden gelen teşvik seslerine gülerek her tarafta, cafelerde, dükkanlarda, süpermarketlerde, merdivenlerde seviştikleri ve sevişmenin, yumruklaşmak ya da oynayan çocukların üzerine napalm bombası atmak kadar doğal sayıldığı bir dünya... "

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 320 - Ayrıntı)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 320 - Ayrıntı)
Zambaklı Padişah 
12 Nis 19:00 · Kitabı okudu · İnceledi · Puan vermedi

"Her şeyden ve hiçbir şeyden konuştuk."

Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 87 - Ayrıntı Yayınları)Beyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen (Sayfa 87 - Ayrıntı Yayınları)
Ce-mâ 
28 Tem 2016 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Sevgi
İnsanların utanıp sıkılmadan her tarafta,kafelerde,dükkanlarda,merdivenlerde seviştikleri ve sevişmenin, yumruklaşmak ya da oynayan çocukların üzerine "Napalm Bombası" atmak kadar doğal sayıldığı bir dünya...

Beyaz Zenciler, Ingvar AmbjörnsenBeyaz Zenciler, Ingvar Ambjörnsen
5 /