Meğer aşk kalbimizi ısırırmış da biz her defasında öper sanırmışız. Şimdi susmaktan ve bütün kelimeleri genzime doldurmaktan başka ne gelir ki elimden? Bu defa yıkılan hayallerimin altında ezildim. Kurtulmak için çabalayasım da yok üstelik. Yorgunum belki de tükendim. Hangi duyguya battıysam hep yolumu kaybettim ben. Şimdi derin bir ah çekiyorum gidişine... Ve içimden dışıma haykırıyorum, haykırıyorum kalbine: "Severken gitmek, vazgeçmek yiğitlik değil!"