Ne var savaşacak? Zaten mutsuzdum. Zaten bomboştum. Aradım, yıllarca aradım o bende eksik olanı. O neydi tam olarak bilmeden aradım esasında. Hep buldum zannettim farklı yerlerde ve farklı adamlarda...
Bütün gün düşünüyorum çünkü belki de ilk defa kendime bakıyorum, kendimi anlamaya çalışıyorum. Hep başkalarını anlamaya çalıştım ben. Onları anlayıp, onlara göre şekil almaya çalıştım. O daha kolaymış. Kendimi anlamak... Kendim dediğim ne? İşte onu bilemiyorum. Hep aynı koltukta boş boş, dönüp duran düşüncelerle günleri geçiriyorum.
Oysa onsuz nefes alamayacağımı düşünerek yaşarken, bir anda sanki sahne değişiyor... Bugünlerde pek çok şey kafamı karıştırıyor. Eskiden hiç düşünmediğim şeyler. Bütün gün düşünüyorum. Ta ki kafam patlayacak hale gelene dek, sonra peş peşe devirdiğim bira ve şarap karması ile kendimi uyutuyorum.