"Sana söyleyemediğim o kadar çok şey vardı ki anne... Bir sarılışın eksikliği bazen koskoca bir dünyaya bedel oluyor. İnsan büyüyor, yaş alıyor, güçlü görünmeyi öğreniyor ama içindeki çocuk hep annesini arıyor.. Ben de ne zaman yorulsam, ne zaman kırgın olsam, içimden sessizce sana koşuyorum.
Sen benim ilk duam, ilk sığınağım, ilk sevgimdin ve hâlâ da sıcaklığın kalbimde dolaşıyor. Hayatın sert rüzgârlarına karşı açtığın kollarınla beni kucaklayışın üzerimde bir gölge gibi duruyor. Bugün ayaktaysam, kalbimde iyiliğe dair bir şeyler taşıyorsam, bunun en güzel sebebi sensin annem..
Ve eğer cennet gerçekten annelerin ayaklarının altındaysa, biliyorum ki sen şimdi en güzel bahçelerde yürüyorsun.. Ben burada seni özlemeye devam edeceğim; sen ise dualarımın ulaştığı en güzel yerde olacaksın... "