Onu, o korku dolu gecenin şafağında tanıdım. O gece sınırı arkamızda bırakıyorduk... Yüzümüzü uğura çevirmiştik, sırtımızı feleğe...
"Hayat tesadüflerin güzel renkleriyle boyanmış bir tablodur" sözü ne kadar doğru... Eğer hayatımda yeni bir sayfa açan ve hâlâ da nasıl olduğunu anlayamadığım o gecenin şafağını görmemiş olsaydım, kuşkusuz tablomda onun fırça izleri olmayacaktı. kimbilir, belki de o canlı, güzel renklerin yerinde toprak rengi bir renk olacaktıl. Ölü ve hayattan, güzelliklerden uzak bir renk...