Osamu Dazai'nin Öğrenci Kız (Joseito, 1939) adlı kısa romanı, yüzeyde sıradan bir günün anlatımı gibi görünse de, aslında bir genç kızın iç dünyasının bütün kırılganlığıyla açıldığı derinlikli bir metindir. Dazai, bu kısa eserde büyük olaylara ya da dramatik çatışmalara başvurmaz; onun yerine, Tokyo'nun kalabalığında kaybolmuş bir kızın ruhsal dalgalanmalarını merkeze alır.
Roman, lise çağındaki bir kızın bir gününü anlatır: sabah uyanışı, okula gidişi, arkadaşlarıyla ve öğretmenleriyle ilişkileri, eve dönüşü ve geceye doğru uzanan düşünceleri. Bu sıradan gün, karakterin zihninden geçen yoğun iç monologlarla derinleşir. Eser, olay örgüsünden çok içsel yolculuğa dayanır.
Yalnızlık ve yabancılaşma,Kadınlık ve kimlik,Umutsuzluk ve küçük umut ışıkları temaları üzerinde durur.
Dazai, yalın ama yoğun bir dil kullanır.
Kahramanın düşünceleri içtenlikle, filtrelenmeden aktarılır. Bu yüzden okur, onun zihninin içinde dolaşır; mutsuzluğunu, umudunu ve hayata karşı ikircikli tavrını doğrudan hisseder.