İlk anda ne kadar acı gelirse gelsin başkalarının yaşattığı ıstırapları unutuyoruz. Sadece merakımızdan yaşamaya, insanlarla ilişkilerimizi sürdürmeye çalişiyoruz.
Sensin ümidi bütün karanlıkların, bütün yaralı donkişotların, yeraltında yaşayanların ve ecinni tayfasının kaptanı sensin karanlıkta birbirine çarpanların, sebepsiz gülenlerin, sebepsiz ağlayanların acıyla dudaklarını kemirenlerin, birbirinin suratına bardak fırlatmaların sensin floransnaytingeyli ey karanlıklar kuşu biraz da bizim için öt..
Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma, boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı, özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme.
Korkuyoruz. Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz. İnsan olmaktan korkuyoruz. İnsan yerine bir yığın kuklalar yaratıyoruz. İnsana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz. İşin içine bir kere acıma girerse, ondan bir daha kurtulamamaktan korkuyoruz.