Ahin O.
@Axinok
Ah Füsun!
Hani demiştin ya “işte”. “... en çok beklediğinin de, gelse bile birgün, hiç birzaman beklediğin anlamda gelmeyeceğini bilerek...”
Sonra, işte, yıllar sonra( yarıyı çoktan aşmış ömür sonra) gelir: “işte o benim” der. “Bendim o işte...”
Ayırdedemiyorum
içimdeki kıpırtılarla
dışımdaki tangırtıları;
yaptıklarımsa, hep yanılgılardan
yanılgılar.
Senin beklediğindir o; ama sen, bilmiyorsundur. Gelmeyeceğini sanırsın. Yollar geçtikçe, hatta, hiç gelmeyeceğini bildiğini sanırsın. Yıllar geçer, emin olduğunu da sanırsın, artık hiç gelmeyeceğinden.