Ne ki insanlar iyi olarak gördükleri ve başladıkları bir işin altında yatan yanlışı görmezler, bu da insanların sağduyudan ne kadar yoksun olduklarını gösterir.
İnsanın doğasında vardır. Gördüğü iyiliğin karşılığı için kendisini ne kadar yükümlü hissederse, yaptığı iyiliğin karşılığında da o kadar beklenti içine girer.
Hükümdarın hep aynı halka yaşama zorunluluğu vardır, ama seçkinleri kendi keyfine göre saltanattan eder ya da saltanat verir, sanlarını bir gün alır, ertesi gün iade eder.