kötü olmadım ben, sen iyileştin. hastaydın, gerçeklere hastaydın. anlamsızlığına kavuşmuştun hayatın. koca bir hiçlik ya da dahası.. sonra, sonra seni de aldılar benden, tıpkı senden evvelkiler gibi.. şimdi ben daha bi' yalnızım ve belki kötü, tıpkı dediğin gibi.. ya sen?
Bana çok haksızlık ediyorsun Basil. Buraya beni teselli etmeye geldin, ne kadar incesin. Ama beni teselli olmuş görünce küplere biniyorsun. Bu mu senin dostluğun, dert ortaklığın!
İnsanın kendi kendini suçlamasının keyif veren bir yanı vardır. Kendi kendimizi suçladığımız zaman başka birinin bizi suçlamaya hakkı kalmadığını düşünürüz. İnsanın ruhunu suçluluk duygusundan arındıran şey itiraf etme eyleminin kendisidir; günah çıkartan rahip değil.