Aybars S.
@Aybars55
136 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dweck'in zihniyet deneylerinin geçerliliği yalnızca gençlerle ve
eğitim alanıyla sınırlı değil, yetişkinlerle ve spordan iş dünyasına kadar çok geniş bir alanda tekrarlanan deneyler, bize performansın çabayla ortaya çıkan bir sonuç olduğunu gösterdi. Örneğin, iş dünyasından profesyonellerle yapılan bir deneyde, gelişim zihniyetine sahip yöneticilerin sabit zihniyete sahip yöneticilere kıyasla çok daha iyi bir çalışma ortamı yarattıkları ve bunun sonucu olarak da, kurumlarında üretkenliği artırdıkları ortaya çıkmıştır. Gelişen zihniyete sahip yöneticiler, birlikte çalıştığı insanlara geribildirim verirken onların çaba ve emekle kendilerini geliştirebileceklerine vurgu yaparken; sabit zihniyete sahip yöneticiler, birlikte çalıştıkları kişilerin değişip dönüşeceğine inanmadıkları için onlara daha az pozitif geri dönüş yapma eğilimindedirler, dolayısıyla iş ortamları da bu tutumdan etkilenir.
Bir şiddet olayında sorunu şiddet uygulayanın psikolojisi meselesine indirgemek, şiddeti doğuran ortamı ve o ortamı yaratan sistemi görmemizi engeller. Yapmamız gereken, hem bireysele odaklanmak hem de toplumsalı gözetmektir.
Zimbardo sayesinde biliyoruz ki, iyi niyetli, ahlaklı, vicdanlı insanların bile eline sınırsız güç verip onların başka insanlara kötülük yapmasına yeşil ışık yakarsanız, şiddet kaçınılmaz şekilde ortaya çıkar. Kurallar ve kurumlar tarafından sınırlandırılmayan güç eninde sonunda insanların içindeki iyiliği yok eder. Evde, okulda, trafikte ya da hayatın başka alanlarında insanlar arası şiddeti anlamak istiyorsak, bakmamız gereken nokta, o şiddeti mümkün kılan ortamdır. Şiddetin bir ortam meselesi olduğunu kavramamız, şiddetin azaltılmasında da kilit bir öneme sahiptir.
İnsan, doğası gereği bulunduğu ortama kolayca uyum sağlayan bir varlık. Bu, evrimsel tarihimizin kaçınılmaz bir sonucu: Yaşamak için etrafımıza uyum sağlamak zorundayız. Eğer ortam, insana başkalarına şiddet uygulayabileceği bir güç veriyorsa, o zaman insanlar da o ortamın dayattığı şekilde kendilerinden bekleneni yapıyor ve kişisel değerlerinden uzak da olsa, gerektiğinde kötülük ve şiddete başvuruyor. Bu anlamda deney "Güç zehirler, daha çok güç daha çok zehirler," sözünü de doğruluyor.
Dünyada sosyal psikolojinin öncülerinden sayılan Muzaffer Şerif, 20. yüzyılda sırf düşüncelerinden dolayı hapsedip yurtdışına kaçırdığımız Egeli bir biliminsanı. Onu dünya tanıyor, ama nedense bizde hâlâ ders kitaplarında adı pek geçmiyor. Kendi adıma, Muzaffer Şerif ismini ben de Türkiye'de aldığım derslerde duymadım. Onu ancak uluslararası literatüre vâkıf olunca tanıyabildim.