Aybegüm koç
@Aybgm
Bilim”Akıl yürütmek her şeydir.”diyordu, ama ahlaki bir hedef olmaksızın salt akıl yürütmenin kaosla sonuçlanacağını unutuyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Spoiler içermez
Adam Fawer, daha önce Olasılık ve Empati gibi kitaplarıyla tanıdığımız bir yazar. Yeni romanı Mobius, adını matematikteki tek yüzeyli ve tek kenarlı yapısıyla bilinen Mobıus şeridinden alıyor. Ben de kitabı elime alırken özellikle bu kavramın edebiyata nasıl yansıyacağını merak etmiştim.
Romanın başkahramanı Caleb, “Mobius” adlı bir şirkette işe başlar. Fakat bu iş teklifinin sıradan bir hikâyesi yoktur: şirket, gelecekten gelen bir mesaj doğrultusunda Caleb’i işe almıştır. Caleb başlangıçta bu iddiaya inanmasa da, kısa süre içinde kuantum fiziği, zaman algısı ve paralel evrenler üzerine inşa edilen deneylerin tam merkezinde bulur kendini. Ona ulaşan gizemli mesajlar, yalnızca şirketin değil, kendi hayatının gidişatını da değiştirebilecek güçtedir.
Kitap boyunca yazar; astrofizik, kuantum, boyutlar arası geçitler ve zamanın ışık hızından sonraki farklılaşan işleyişi gibi teknik görünebilecek konuları kurgunun içine serpiştiriyor. Bu noktalar bazen okuru zorlayacak karmaşıklıkta olsa da, heyecan dozu ve merak unsuru sayesinde akıcılık bozulmuyor.
Özellikle son bölümlerde artan tempo, Caleb’in kararlarıyla birleşerek kitabı sürükleyici bir finale taşıyor. Beklenmedik bir ters köşe ile bitmesi ise kitabın en güçlü yanlarından biri.
Benim için Mobius, yalnızca bilimkurgu öğeleriyle değil, aynı zamanda insanın kendi hayatını değiştirme arzusu ve geleceğe müdahale etme dürtüsü üzerine düşündüren bir eser oldu. Kitabın temposu özellikle ikinci yarıdan sonra artıyor ve okuyucuyu bırakmıyor.
Sonuç olarak, Mobius bilimkurgu seven, özellikle paralel evren ve zaman kavramlarına ilgi duyan okurlar için keyifli ve düşündürücü bir roman. Yazarın Mobıus şeridi metaforunu romana yedirmesi ise hem matematik hem de felsefi açıdan dikkat çekici bir katman kazandırıyor.
Az miktarda spoiler İçerir
Sarah Jio’nun Yaşanmamış Hayatlar romanı, insanın hayatındaki “keşke” anlarına dokunan bir kurgu sunuyor. Ana karakter her gece uykuya daldığında bambaşka bir hayatta uyanıyor. Geçmişinde farklı seçimler yapmış olsaydı nasıl bir hayat yaşayacağını, adeta paralel evrenler üzerinden deneyimliyor. Bu yolculuk 8-9 farklı ihtimal etrafında döngü halinde ilerliyor.
Kurgunun bu yönü, Matt Haig’in Gece Yarısı Kütüphanesi kitabını hatırlatsa da, Sarah Jio’nun tarzında biraz daha romantik ve ilişkiler üzerinden ilerleyen bir yapı var. Fakat karakterlerin işlenişi ve olayların gelişimi çoğu zaman zorlama hissettiriyor. Özellikle erkek karakterler birbirinin benzeri klişelerle anlatılıyor: “çok yakışıklı, çok çekici, çok etkileyici.” Bu tekrarlar, hikâyeye derinlik katmak yerine yüzeysellik yaratıyor.
Kadın karakterin her yeni hayatta farklı seçimler yapmasına rağmen, bir türlü sahici bir bağ kurulamıyor. Kendi iç dünyası yeterince güçlü verilmediği için, okuyucu onun arayışına tam olarak ortak olamıyor. Hatta başkalarını sık sık eleştirmesine rağmen kendisinin ne kadar sahici ve tutarlı olduğu da sorgulanıyor.
Sonuç olarak Yaşanmamış Hayatlar, ilgi çekici bir fikir üzerine kurulsa da, işleniş açısından beni tatmin etmedi. “Hayatımda farklı tercihler yapsaydım nasıl olurdu?” sorusunu gündeme getirmesi değerliydi, fakat karakterlerin yüzeyselliği ve tekrar eden klişeler nedeniyle hayal kırıklığı yaratan bir okuma deneyimi oldu