Puan vermedi·152 syf.·
2021 6. kitabı
İnsan yönetimden memnun olmayan yaşlı bir domuzun çiftlikteki diğer hayvanlara devrimci düşüncesini aşilamasi ve insansız bir çiftlik "dünya" hayaliyle başlayan bir hikâye Rusya’nın Sosyalist rejimini eleştirmek amacıyla yazılan bir eserdir. Hayvanlarin insanlari kaçırdıktan sonra yeni bir toplum yeni bir düzen oluşturma çabaları ne kadar güzel olsa da zaman geçtikçe domuzlar diğer hayvanlari sömürmeye ve onlarin sıkıntılarına karşı sessiz kalmaya başlamislardir. Çiftliğin başına geçerek kendi kurallarını koyup insanlaşmaya başlamışlardir . Hiçbir zaman tam anlamiyla ideal bir toplum olamayacağini fabl şeklinde ifade eden eser aynı zamanda baştaki kişilerin sizi yönetmesine izin verip onları kontrol halinde tutamadığınız surece sadece sömüren kişilerin değişeceğini ve hep sömürülecek alt tabaka insanlar olarak kalinacaği düşüncesini siyasi hiciv olarak kaleme almıştır.
Reklam
Puan vermedi·80 syf.·
2021 3. kitabı
Bir sabah uyandığında kendini dev bir böcek halinde bulan bir adamı anlatan ve başlarda anlamsız gelen bir hikayeyle başlıyor. Bu adam kendisini ailesine adamış onlar için sevmediği bir işte çalışmak zorunda hisseden biri ve beş yıl gibi uzun bir süre buna tahammül etmeyi göze almıştı. Hatta kız kardeşini konservatuara yazdırmayı bile planlanmıştı fakat böceğe dönüşmesiyle birlikte ailesi başlarda üzülüp onunla ilgilenmeye çalışmıştır daha sonra bu durumun düzelmeyecegini anlamalariyla birlikte ona psikolojik ve fiziksel şiddet uygulayarak ölüme terk ettikleri ve beklenen ölümün gelmesiyle son bulan bir kitap. Bu ölüm onlari üzmekten ziyade rahatlamıştır yeni hayat planlari yapmalarına vesile olmuştur. Tabii bu hikaye sembolik bir hikayedir asil anlatılmak istenen toplumun içinde farklı olanlara karşı takınılan tavırdır. Toplumdan farklıysaniz her türlü kötü muameleyi hak ediyor ve ölümünüz kimsenin umurunda olmadiğı gibi bir rahatlık kurtuluş olarak görülüyor. Bu kitapta sorgulanmak istenen toplumun yapisal sorunlarıdır. Bunların yanında beni en çok düşündürense kim için yaşıyoruz kim için hayatımızı şekillendiriyoruz sorusu oldu. Aileniz dahi olsa kimse için hayatınızı kendinizi feda etmemeniz gerektiginin bir kanıtı niteliğindedir.
Puan vermedi·351 syf.·
2020 7. kitabı
Okurken kendimi,hayatı,insanları sorguladığım, çevremde olup bitenleri gerçekten göremediğimi farkettiğim bir eser. Bakmakla görmek arasındaki farkı tekrar görmek için kesinlikle okunması gerekenler arasında bir yapıt. Mış gibi mi yaşıyoruz yoksa gerçekten yaşamayı biliyor muyuz?
Puan vermedi·80 syf.·
2020 4. kitabı
Burjuva birinin dertsiz tasasız bir hayatın içinde zamanla hissizleşmesinin bir suç işledikten sonra bir insan olduğunu farketmesini sağlayarak ruhani bir uyanışını anlatır. Diyerek klasik bir yorum yapabilirdim. Fakat ben bu hikayenin kahramanında gördüğüm anlatılanın altında yatan ruhsal karakteristik özelliklerden bahsetmek istiyorum. Olayın kahramanı tam olarak bir sosyapat ve hiçbir hissi olmaksızın insanlara oynamaktan zevk alan narsist tavırlar içinde demekte hiçbir sakınca görmüyorum, zira bunu destekleyen birçok alamet görülmektedir. At yarışında onun için sıradan bir oyunla başlayan fakat sonunda istemsizce hırsızlık yaparken buluyor kendini. Vazgeçmek istese de 'hırsızlık' yaptığını kabul etmeyi gururuna yediremeyerek buna devam ediyor. Daha sonra kendini diğer insanlardan soyutlamak zorunda hissetmesiyle başlayan ve insan olduğunun hislerinin olduğunun farkına varmasiyla son buluyor, bunu kendisi "ne tuhaftır ki adeta uyuşturulmuş gibi kirli bir maceranın içinde sürüklenirken bir yandan da duygularım müthiş açık ve berraktı 'ifadesiyle destekliyor. İnsanların duygularıyla oynamasının övünülebilecek bir durum olduğunu ve bunun normalleştirme çabasından başka bir konun olmadığı bir kitap olarak görüyorum ben . Sonunda doğru yolu bularak insanları mutlu etmeye çalıştığı aldıgısı yaratilsa da ' Her şeyi sadece benim için var gibi hissediyorum." sözleriyle sadece ondan ibaret olmadığını görebilirmekteyiz. Vicdanını rahatlatmak için çaldığı parayı dağitmasiyla son bulan bir kitap. Parayı sahibine vermek yerine başkalarına dağıtması ne kadar doğru tartışılır tabii. Kendisinden bahsederken "Artık o hatasız duygusuz insan olmak istemiyorum. " sözleri içten içe insanların duygularıyla oynamanın kitapta hatadan sayılmadığının bir göstergesi olarak karşımıza
