Ah o andaki sesim! Nasıl tanıyordum bu sesi ve hıçkıran bütün vücudumu. Bütün ömrümde kaç varsayılan rüyalarımdan kulaklarımda hep aynı gözyaşlarıyla ıslak bu sesle ve içimde bu korkunun ta kendisiyle uyanmıştım.
İçimde garip, sebebini bilmediğim bir korku vardı. Nereden geliyordu bu? Ve ne acayip bir şeydi? Durup dururken birdenbire nasıl kavramıştı bütün varlığımı?
Kitaplara bakarsanız, kendilerini dinlerseniz, insanoğlunun esas vasfı akıldır. Onun sayesinde diğer hayvanlardan ayrılır. Beylik sözüyle, hayata hükmeder. Fakat kendi hayatlarına teker teker bakarsanız bu yapıcı unsurun zerre kadar müdahalesinü göremezsiniz.Bütün telakkileri, hususü bağlanışları hep bu aklın varlığını yalanlar.