Denge. Aydınlık ve karanlık. Güneş ve ay. İyi ve kötü. Yaban çiçeklerin arasında süzülen bir yılan. Yasak meyveden biri ısırık teklif ediyor. Adaletin terazisi eğilmiş; benim yapmam gereken bir seçim var. Bir yanlışı düzeltmek ya da hepimi lanetlemek.
Ama Vhalla bu anı görecek kadar yaşamıştı. Prensinin İmparator olduğunu görmüştü. Aldrik yardım isteyen bakışlarla ona döndü. Onu tanıdığı bunca zaman içinde ilk defa Aldrik kaybolmuş ve ve tamamıyla yıkılmış görünüyordu. Vhalla cesaretlendirici bir şekilde gülümsemek istedi fakat yapılacak tek bir şey vardı. Aldrik’e vereceği, gülücükten daha değerli bir şey vardı. Vhalla diyarın İmparatoru önünde diz çöktü.
“Çok yaşa Solaris.”
“Jadar Şövalyeleri senin ölmeni istiyor.” Tim iç çekti. “Ama ulağın söylediğine göre Veliaht Prens, eğer Rüzgargüdücü teslim olursa ona adil bir yargılama yapılmasını sağlayacağını açıklamış.”
Vhalla bu fikri kafasında ölçüp biçti. Aldrik onu kolluyordu kendince. Onun mesajını açık ve net bir şekilde duydu: Bana dön ki seni koruyayım.