Rabia Aydın

Ölümü de dünyada yaşıyormuş insan Gövdem kalbimin darağacı
Sayfa 63·Kitabı okuyor
Reklam
Hiçbir Tanrı iyi yapamaz sizi Hiçbir kötülük utandıramaz Her cümleniz çocuk tabutu Her annenin ağıtı baş yastığınız Babaları çoktan gömdünüz Çocuklarının koynuna Bütün mezarlar varoluş tahtınız Eyvah ki her gün biraz daha zalim Kapanmayacak açlığı ruhunuzun Hepimizin hayatını utanca çevirdiniz
Sayfa 56·Kitabı okuyor
Herkes kendinin de ücrasına çekiliyor Ne hazin. Ölüm yaşayana gelir değil mi?
Sayfa 35·Kitabı okuyor
Merhamet, ömürün ilk harfiymiş. Bunu da sen yazdın çizgili defterime.
Sayfa 34·Kitabı okuyor
Reklam