“ Birine saatlerce dil dökerek yaptıramayacağımız şeyleri susarak yaptırmamız mümkündür “ susan bir Süreyya ile tam 496 sayfalık yolculuk yaptım. İyi arkadaş olmuştum onunla vedalaşmak ağır .
Bazı hikâyeler bitince susmaz, insanın içinde yaşamaya devam eder ya, bu da öyleydi. Eksik, yarım ama bir o kadar da yakın hissettirdi, kendimden çok şey buldum.
Öncelikle şunu belirtmek isterim ki bu değerlendirme tamamen şahsi fikirlerimdir; kimseyi kırmak, yazarın emeğini küçümsemek niyetinde değilim. Ancak okur olarak gördüğüm eksikleri dile getirmeyi gerekli buluyorum.
Kitabın en temel sorunlarından biri, yapısının dağınıklığı. Konuların hamilelikten doğuma, emzirmeden çocuk yetiştirmeye doğru sıralı ilerlemesini beklerdim. Fakat metin o kadar düzensiz ki, bir bölümde çocuk yetiştirmeden bahsediliyor, hemen ardından hamilelik sürecine dönülüyor, sonra emzirme kısmına geçiliyor. Bu durum hem bütünlüğü bozuyor hem de okuma deneyimini olumsuz etkiliyor.
Daha rahatsız edici olan ise yazarın kullandığı dil. Kitap boyunca üslup oldukça sert, suçlayıcı ve keskin. Bir duygu aktarılmak isteniyorsa, bunun Hz. Peygamber’in diline daha yakın, yumuşak ve kuşatıcı bir şekilde verilmesi gerekir. Oysa bu kitapta okuyucu neredeyse yargılanıyor. Yazarın hiç hata yapmamış gibi kesin cümlelerle başkalarını eleştirmesi, bana oldukça kırıcı geldi.
Ben ikiz bebek annesiyim. Doğum sonrası hastane sürecinde bebeklerimden ayrı kaldım, yine sağlık sebepleriyle emziremedim ve mama vermek zorunda kaldım. Kitapta bu süreçler öyle bir dille anlatılmış ki, sanki bu durumda olan anneler eksik ve suçluymuş gibi hissettiriyor. Bu kabul edilemez. Bir annenin anneliğini sorgulamak bu kadar kolay olmamalı. İnsan, böyle cümleleri yazmadan önce defalarca düşünmeli.
Ayrıca dil yönünden de ciddi problemler var. Gereksiz derecede uzun ve kopuk cümleler, sık tekrarlanan tamlamalar ve sırf edebi görünmek için uzatılmış sıfatlar okuma zevkini azaltıyor.
Kitapta beğendiğim tek bölüm, çocukların fıtrat üzere yaratıldığı ve bu fıtratın bozulmaması gerektiği fikrinin anlatıldığı kısım oldu. Bu gerçekten önemli bir vurgu. Ancak burada da kullanılan ifade dikkat
Annelik İbadettirBuse Aybüke Erdoğan · Çağdaş Kitap · 2021295 okunma
Tanışma kitabımdı. Sondan başlamayı nasıl bu kadar incelikle başardı bilmiyorum. Kitabın sonunu okuduğumda hemen en başa dönüp yeniden okudum tamamlanmak için. Çok hoştu.
Kuru KızAyfer Tunç · Can Yayınları · 20237,9bin okunma