Zira İstikbal göklerde değil ; köklerdedir. Aile kurumu- aynı toplumun bütünü gibi- köklerinden ne kadar beslenebiliyorsa , o denli güçlü ve büyük olabilecektir.
Çocuklar hayatlarının ilk altı yılında “hal” ile terbiye olurlar. Ne kurallar ne de nasihat ve öneriler çocuk dünyasının sınırlarını aşıp kalbe temas edebilir. Çocuğu eğitecek yegane unsur, anne ve babasının kendi hayatında birebir uygulamaya koyduklarıdır.
Oysa çocuğun fıtratına uygun kıyafet zaten Rabbi tarafından itina ile dikilmiştir. Anne babaya düşense eline verilene uygun ortam hazırlayıp rehberlik etmekten ötesi değildir.
Çocuklar, sanılanın aksine boş bir kağıt olarak dünyaya gelmezler . Tam tersi içlerine yerleştirilmiş ilahi bir tohum ile kendi gerçeklerini çiçek çiçek açabilmek için doğarlar.