Bir resimden el çekmek onu bitmiş ilan etmek onun gelişimini dondurmak anlamına geliyordu. Leonardo bunu yapmaktan hoşlanmıyordu. Öğrenecek yeni şeyler, doğrudan toplanan bilgilerle bir resmi kusursuzluğa yaklaştıracak fazladan bir fırça darbesi hep vardı.
Hiçbir an kendi içinde kapalı değildir. Tıpkı bir oyuncunun tiyatral bir gösterideki hiçbir hareketinin ya da akan bir sudaki herhangi bir damlanın kendi içinde kapalı olmadığı gibi.
Her bir an, kendisinden hemen önce gelen ve hemen sonra gelen anları içerir...
Leonardo'nun hayatına yakından bakmanın en iyi yolu, onun dünyaya bakış tarzıdır; merak duygusuyla dolu ve dünyanın sonsuz mucizelerine hayranlık duyarak...