Freud, aşık olma olgusunu, tüm sevgi kişinin kendisi dışındaki bir nesneye yönlendirildiği için kişinin kendisine olan sevgisinin azalması olarak tanımlar.
Sevgi bir bolluk olgusudur, gerekliliği verebilen bireyin gücüdür. Sevgi bir olumlamadır, sevilen şeyi yaratmaya çalışır. Başka birini sevmek ancak bu içsel güçten kaynaklandığında bir erdemdir, fakat kendi olma olgusundaki temel yetersizliğin ifadesi olduğunda ise tiksindiricidir.
Çağımızın ahlaki sorunlarıyla başa çıkmak istiyorsak bir karar vermeliyiz; bu da araçları araç, amaçları amaç haline getirmek ve bunları birbirine karıştırmamaktır.