Ayperi
@Ayperii
Bulutla bulut olur insan kırda, gölgesiyle konuşur, gölgesiyle yarışır; anıza, dikene, kurda kuşa dostça bakar. Yılan görüp korksa da kıyamaz; çekirge konsa yakasına, düşmesin diye devinmekten akorkar; şapkasına uçuçböceği gelse parmak uçlarına alır, onun küçük kanatlarıyla nereye gittiğini bilmeden uçuşuna bakar. Bu dünya, bizim dışımızda bizimle bir, çalışır durur yaşamak için. Severim bu dünyayı, her canın yaşamak hakkı vardır ama insanın hem hakkı, hem borcu vardır bu dünyaya, diye geçer aklımdan.›
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Neden beni kendine bağlayan insanları hep geride bırakırım? Geri dönüp gelmek, onlara yeniden kavuşmanın sevincini, erincini duymak için mi? Bilmem, bir bilsem... Yürürüm, uyurken de yürürüm, dururken de yürürüm.
8/10
8 günde okudu
·2025 8. kitabı
Gözlerine bakıp sormak istiyorum; madem gidecektin niye anneydin? Biz seni bilmeden gitseydin ya! İnsan bilmediğini özlemez, bilmediğinden korkmaz, insan bilmeden de gidebilir mi? Ne bileyim? Annem sevilecek taraflarını başkalarına sakladı.
"Ekmek yanarsa kül, bozulursa kuf kokar. Her şey bozulduğu gibi karışır havaya. Her şey gittiği gibi kalır.
Annemin kokusu önce üstümüzden gitti; sonra bu halılardan, rengini sadece babamın sevdiği koltuklardan, mutfaktaki bezlerden, eşikteki paspaslardan, tül perdelerden. Dolapta elbise bıraksaydı oradan kolay kolay gitmezdi kokusu ama elbiselerinin hepsini kendiyle götürdü. Insan bir parça elbisesini bilerek de olsa bırakmaz mı giderken? Kâinata sığmayan annem bir valize sığıp gitti. Nereden çıkarsa çıksın mutfaktan çıkmazdı kokusu derdim. Oradan da gitti."