"Chloe'nin ölmesindense o katilin ölmesini tercih ederim."
Sevdiği adamın infaz emrini verdiğini bilmeden vermişti kararını. Onu kendi elleriyle öldürmüştü kadın. bunu anladığı gün herşey için çok geçti. Sevdiği adamın kalbi göğüs kafesinde atıyordu. Ama hayatta değildi adam..
"Şimdi ona kızgındım ama bir gün öfkem geçtiğinde ona söyleyeceğim tek şey, kalbimle mutlu olsun, demek olacaktı benden çaldıkları ve onun göğsüne taktıkları kalbimle mutlu olsun ve benim yerim de yaşasın."
İlk kar tanesi toprağa düştüğünde demiştim, ilk kar tanesi toprağa düştüğünde.
Yaşamıyordu artık begonyalar, değil mi? Atmıyordu artık kalbim ona, peki sözünü tuttu mu? İlk kar tanesi toprağa düşmeden geldi mi bana? Hala yaşıyor muyum yoksa ben de bir kar tanesine dönüşüp toprağa mı karıştım? Söyleyin, bilsin onu çok beklediğimi.