Atalantee
@Ayse694
6/10
2023 8. kitabı
Merhabalar,
kitabın konusunu değilde, kitap hakkında ki düşüncelerimi size anlatacağım.
öncelikle, kitabın akıcılığı çok iyi hemen sizi içine çekiyor. Basit bir dili var okurken sıkılmazsınız. Konusu ise değişik yani merak uyandırıcı acaba ne olacak diye meraklandırıyor sizi. Sanırım beni en çok şaşırtan olayları erkek karakterimizin ağzından okumak oldu, ilk defa böyle bir kitap okuyorum bu yüzden çok merak etmiştim. Olayları erkek karakter tarafından okumak bana çok cazip geldi çok merak ediyordum da.
Ama büyük bir merak ve istekle okuduğum kitap beni çokta tatmin etmedi.
Bazı sahnelerin hep kendini tekrar ediyormuş hissine kapıldım, karanlık ve gerilim dolu bir temaya sahip ama ben resmen hiç gerilmedim, tam gerilmeye başlıyordum bir anda gerilim dolu ortam yok oluyordu. Gerilim beni zirveye çıkartamadı hep ortada bıraktı.
Harise neden süsen çiçeğinin işlediğini çok merak ediyordum ve yazarın onu açıklamasını da bekledim açıkçası ama açıklamadı, umuyorum ki 2. kitapta açıklar.
Karmene geleceksek bu karakter bir tek benimi bu kadar çıldırttı merak ediyorum. Karmenin sahnelerini okurken resmen çıldırma eşiğine geldim, tamam anlıyorum zor bir çocukluk geçirdi, çok ağır ilaçlar kullandı, bunlara asla bir şey diyemem. Harise karşı olan sevgisinide bir nebze anlayabilirim, ama o kadar. Harisin ona o kadar zarar vermesine rağmen inatla bunu reddetmesi, "Hayır o bana zarar vermek istemedi." demesi beni delirtti.
Her defasında, "beni seven bir tek o var, sadece o beni seviyorum, benim ondan başka kimsem yok." demesi kesinlikle Ezele haksızlıktı. Ezel ona bu kadar iyi, şefkatli ve severek yaklaşması, onun iyiliğini düşünmesi, karmen için kendini hep tehlikeye atması.. yani daha ne olsun anlamadım ben, kendini hep karmen paralayan Ezel, ama karmen için onu seven tek bir
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
6/10
2023 7. kitabı
Merhabalarr
Spoiler vermemeye çalışarak sizlere kitap hakkındaki düşüncelerimi anlatmaya çalışacağım.
Öncelikle, yazarın anlatım şeklini hiç bana göre değil bu yüzden hiç sevmedim. Resmen her olayın sonunda yazar, onu o zaman anlamadım ama şimdi çok iyi anlıyorum, o zamanlar ne demek istediğini anlamadım hiç sorgulamadım, keşke sorgulasaydım en azından gerçekleri bu kadar kötü bir şekilde öğrenmezdim. Falan diyor, ve ben bu anlatım şeklinden nefret ediyorum. Sanki kitabı bitirmemiz için bizi merakta bırakmaya çalışıyor yazar. Çoğu yerlerde yazar bizimle iletişim kurmaya çalışmış, örneğin; beni anlıyorsun değilmi? Bana kızıyorsun belki ama işte şu şöyle idi falan hep biz onu yanlış anlamayalım diye kendini birçok kez açıklamaya çalışıyor. Ve bu benim hiç hoşuma gitmiyor. Bizler kitabı Okurken zaten çoğu şeyi anlıyoruz, yani demek istediğim bize bu kadar ve resmen hep aynı açıklamayı yapması gerekmiyordu. Ve bu kitapta bazen gereksiz anlatımlar oluşturuyordu. Bilmiyorum yazarın ilk kitabımı, umarım ilk kitabıdır ve diğer kitaplarından anlatımını çokk daha iyi bir hale getirmiştir.
Işıl'ın bazı hal ve hareketleri bana o kadar mantıksız ve saçma geliyordu ki, resmen kitabı okurken kafayı yiyordum. Niye böyle yaptın, niye bazı şeyleri anlamak istemiyorsun herşey resmen açık seçik ortadayken ışılın hiç bir şeyi sorgulamaması beni benden aldı. Oflaz'ın psikolojik sorunlar yaşadığı en başından beri belliydi, çoğu diyologlarında oflaz bazı şeyleri üstü kapalı resmen söylüyordu ama ışıl o kadar kördü ki bunları göremedi. Işıl bu kadar kör olmamalıydı birine bu kadar çok fazla bağlanmamalıydı. Işıl'ın sevgisi onu kör ediyordu ama o bunu anlayamıyordu. Bilmiyorum bir psikoloji öğrencisi çevresindeki insanların tutarsızlıklarını, yalanlarını ve en önemlisi oflaz'ın bu duygu
