Gülme bedenimizin güçsüzlüğüdür; yozlaşmasi, yavanlığıdır. Köylünün eğlencesi, sarhoşun özgürlüğüdür. Kilise bile akıllıca davranarak, şölenlere, şenliklere, panayırlara, insanı neşelendirerek öteki isteklerden ve tutkulardan bu günlük yozlaşmaya izin vermiştir...Ama gene de gülme, basit insanların savunması, halk için kutsal olmayan bir gizem olarak kalır