Kitabı ilk gördüğümde adından çok etkilenmiştim. Sanırım anne olmamin da verdiği bir etkiyle kitabı hemen alıp okumam gerektiğini düşündüm. Evet gerçekten çarpıcı bir başlık, çarpıcı bir kitap. Özellikle sonlara doğru daha bir güzelleşen ve verdiği mesajları daha net veren bir kitap. Bir ortaokul öğretmeniyim ve burda anlatilan olayları maalesef çocuklarımızda çok fazla görüyorum. Aslında vermek istediği tamamen güçlü aile bağlarının korunması, çocuklarımızı koşulsuz şartsız sevmemiz ve onları sevgimizle kazanabileceğimiz mesajı. Ama maalesef iş hayatına, ekonomik şartlara o kadar kapıldık ki çocuklarımıza ayırdığımız zamanı öldürdük. Umarım okuyan herkes en iyi şekilde istifade eder. Bir de kitapta çok fazla yazım yanlışının olması ve çok fazla tekrara düşmesi ne yazık ki okumayı zorlaştırıyor.
Çocuklarımıza bencilliğimizden değil, ileriye doğru adım atabilmeleri için; onları zapt etmek idtediğimizden değil, gelişimlerini tamamlayabilmelerine imkan vermek için tutunmamız gerekir. Çocuklarımız kendilerine tutunmayı öğreninceye dek onlara bizim tutunmamız gerekir.
Sadece sevgi dolu ebeveynlerle kurulan tutarlı ilişkiler gerçek bağımsızlığı ve bireyselliği doğurabilir. Tam anlamıyla gelişmiş bir kişilik, kendine saygı duyan ve diğer insanların kişiliğine değer veren bir insan ancak bu şartlar altında ortaya çıkabilir.