Kendi kabuğunu kıramamış, kendini tamamlama yolculuğuna çıkamamış her insan kendine atılan yemlerle bir kafesin içinde beslenen kuşa benziyor. Gökyüzünü, özgürlüğü birkaç kanat çırpma mesafesi kadar sanıyor. Halbuki bütün dünya insanlar için, bütün insanlar birbirileri için varlar...
İnanmak hayal kurmakla ilgilidir biraz. Zihnini ikna etmeye çalışırsın yani. Tanrı ona inanmamızı değil, ona tanıklık edilmesini ister. Kâinatta olup bitenleri görmemizi ve kendisine şahitlik etmemizi ister. Onun insanlardan istediği kendisine inanmaları değil evrendeki varlığına tanıklık etmeleri...