Ayşe Ş.
@AyseSahan
Heyecan iyidir, insanı diri tutar :)
Varlığıyla hayatıma renk katan çok sevdiğim bir arkadaşımın adı diye aldığım ve hakkında hiçbir fikrimin olmadığı bu kitap beni yakın geçmişime götürdü.Kitabın her sayfasında duygularımı çok derinden hissederken gözyaşlarıma engel olamayıp ağladığım aynı anda kahkahalara boğulduğum zamanlar oldu.Öyle ki kitabı okumadım kitabı yaşadım ben.
Kimilerine göre Ali karakteri abartı olarak görülse de bu karakterler maalesef hayatımızdaki gerçek kişiler.Yazar, her ne kadar kitap için bir Türk masalı dese de kitapta bahsedilen sistem gerçek, yaşamlar gerçek, duygular gerçek… Ebru’nun hislerini ve tepkilerini o kadar iyi anlıyorum ki; okurken onun yerinde ben vardım.Hayatımın her alanında özgürlüğü savunan ve iyileştirici yönlerini vurgulayan kişi oldum.Tıpkı Ebru gibi…
Ebru, serinin son kitabı ve ben yine bilmeden sondan başladım.
Benim gibi yıl boyunca challenge yapan biriyseniz felsefi ve edebi eserlerin arasına bu kitabı ya da serinin herhangi bir kitabını uygun maddeyle ekleyebilirsiniz. Es vermek çok iyi geliyor.
İsmiyle beni bu kitaba kavuşturan ve kısa da olsa Ebru karakterini bana gerçek anlamda yaşatan çok değerli iki insana sonsuz teşekkürler.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Suat Derviş çağının en büyük Türk kadın yazarlarından… Seni bu güne kadar duymamış ve okumamış olmam, utanç ve üzüntü yarattı. Kitaplarında paylaştığın çağ belki de yüzyılın en güzel zamanlarıydı, bugünümüzü düşünecek olursak bu görüşümde haklı olduğumu anlayacaksınız.
Hikayelerinden 
Daktilo Nebahat ve romanlarından 
Kendine Tapan Kadın okudum. Her ikisi de türüne göre harika kitaplar…
Kendine Tapan Kadın romanında bazı kelimeler yabancı gelse de kurduğu cümleler ve anlatımının sadeliği beni benden aldı. Romanda geçen bazı olaylar bana Masumiyet Müzesi romanını anımsattı. Her iki kitabı da okuyan biri olarak Kendine Tapan Kadın yaşandığı ve yazıldığı dönemi ve olay akışı olarak değerlendirdiğimde naçizane fikrim; bu kitabı çok beğendim. Ayrıca küçük bir tavsiye Masumiyet Müzesi’ni beğenen arkadaşlar bu kitabı da okumalı. Kitaba dair alıntılarım duvarımda mevcut. Ayrıca ekstra kitaba dair özet geçmeyeceğim. Hem merak etmenizi istiyorum hem de özeti kitabın arkasında olmasından tekrar tekrar yazmaya gerek görmüyorum.
İyi okumalar…
Daktilo Nebahat ve romanlarından Kendine Tapan Kadın okudum. Her ikisi de türüne göre harika kitaplar…
Kendine Tapan Kadın romanında bazı kelimeler yabancı gelse de kurduğu cümleler ve anlatımının sadeliği beni benden aldı. Romanda geçen bazı olaylar bana Masumiyet Müzesi romanını anımsattı. Her iki kitabı da okuyan biri olarak Kendine Tapan Kadın yaşandığı ve yazıldığı dönemi ve olay akışı olarak değerlendirdiğimde naçizane fikrim; bu kitabı çok beğendim. Ayrıca küçük bir tavsiye Masumiyet Müzesi’ni beğenen arkadaşlar bu kitabı da okumalı. Kitaba dair alıntılarım duvarımda mevcut. Ayrıca ekstra kitaba dair özet geçmeyeceğim. Hem merak etmenizi istiyorum hem de özeti kitabın arkasında olmasından tekrar tekrar yazmaya gerek görmüyorum.
İyi okumalar…
Hayatınızdaki Balkan Göçmenlerine…Gezi-Tarih
Füruzan’ın okuduğum bu ikinci kitabıydı.İlki öyküler, ikincisi gezi kitabı.İkisi de sürükleyici kitaplar.Anlatımı, dili gayet akıcı ve çok doğal.Döneminin en iyi gezi kitaplarından biri belki de…Kitabı okurken yürüdüğü o sokaklarda yanındaydım.Konuştuğu, sohbet ettiği o insanlarla sanki ben de tanıştım.Sesleri kulaklarımda…Kitabın basım tarihinden 28 yıl geçmesine rağmen yaşanmış o yıllara geri dönmek, acıları, heyecanları, hüzünleri yöre halkıyla birlikte tekrar yaşamak garanti.Kitabın tarafsız anlatımına ve tarihin tanıklarına göre bölgenin en muhteşem yılları Osmanlı İmparatorluğu ve Tito Yugoslavya’sı egemenliğidir.Bu ikisinin tarihinde tek bir ortak nokta var; halkı din, dil, ırk, millet ayrımı yapmadan yönetmek.Halka eşit haklar sunmak. Aydınlığın, refahın, huzurun yaşandığı dönemler diye anlatılır…
Göçmen bir ailenin kızı olmam ve kitapta anlatılanları yıllarca çevremde ve ailemde dinlemem, olayların bir kısmına rüya görür gibi tanık olmam beni tekrar tekrar aynı hislere ve duygulara sürüklerdi. Hissettirdikleri hüzünlüydü ancak gerçek ve derinden duygulardı.
Türk isimlerimizi özgürce heryerde kullanabilmek, topraklarımıza ve evlerimize bu bölgede tekrar sahip olmak, dilediğimizce gezebilmek ve bunun gibi şuan pekçok imkanlara (AB vatandaşlığı ve ayrıcalıkları) sahipsem bedeli; yıllar önce ailem ve atalarım tarafından kanlarıyla, bedenleriyle ve ruhlarıyla ödendiği için… O yıllarda yaşadıkları maddi-manevi sıkıntılar bugünün bedelidir.
Çok severek ve duygulanarak yaptığım bu inceleme yazısı, kitabı okurken benimle aynı hisleri yaşamış olan herkese gelsin…Geçmişi herşeye rağmen unutmamak ve unutturmamak adına…
Çok üzgünüm, kitabı okumakta bu kadar geç kaldığım için ve yazarla bu kadar geç tanıştığım için…