Ayse_Hanim
@Ayse_hanim
Kitap sever
Eğitimci
31 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Müthiş bir Cormoron Strike romanı daha. Her ne kadar olaylar uzatılmış, aynı şeyler tekrarlanmış diye eleştiriler yapılsa da bana göre olay örgüsü gayet iyi kurgulanmış. Özellikle günümüzde tehlikeli bir boyuta ulaşan siber zorbalığın nelere yol açabileceğini yazar çok güzel bir şekilde okuyucuya aktarmış. Sosyal medya ucu bucağı olmayan her türlü kötülük ve zorbalığın olduğu bir mecra . Kitabı okurken bu, daha iyi fark ediliyor . Strike ve Robin’i ; onların yaşadığı evreni okumak inanılmaz güzel . Umarım diğer kitabın da çevirisi gecikmeden gelir.
Reklam
Ferhat Hoca’nın okuduğum ikinci kitabı. “Sözcüklerin Kamera Arkası” nı da çok beğenmiş ve öğrencilerimin okuması için almıştım. Her iki kitabında da çocuklara hitap ettiği dil çok hoş. Hem sürükleyici hem de çocuklara kazandırılması gereken değerler etkili bir şekilde öyküye serpiştirilmiş. Hocamızın kalemine sağlık.
Lise yıllarında Sinan Akyüz’ün “Piruze” adlı kitabını okumuştum. Şimdi ise “İncir Kuşları”nı… Kitap gayet akıcı ve sade bir dille yazılmış. Gerçek bir hikâye olduğu için edebi yönüyle değil de tarihî gerçeklerden bahsetmesiyle ön plana çıkıyor. Suada ve Tarık. Bosna’ya yapılan soykırımda iki aşık. Onları okurken “Bin Muhteşem Güneş” adlı romandaki Leyla ve Tarık’ı hatırladım . Farklı ülkeler benzer acılar… Kitabı okurken şu cümle dikkat çekiyor “20. yy.da Avrupa’nın göbeğinde nasıl böyle bir soykırım yapılıyor ve insanlar buna sessiz kalıyor.” Kitabı okuduğum bu günlerde ise 21. yy.da yine aynı soykırım Filistinlilere, Doğu Türkistanlılara ve daha nicesine yapılıyor. Demek ki dünyanın çarkı, iki yüzlülüğü yüzyıl tanımıyor. Demek ki dünya ırklar olarak değil iyi insan ve kötü insan olarak ayrılıyor. Kitaplar bizim tahayyül edemeyeceğimiz acıları daha iyi anlamamızı sağlıyor. Umarım insanlar artık dinleri, ırkları için zulüm görmezler;umarım bu acılar kitaplarda okuduğumuz acılar olarak kalır .
Latife Tekin’in okuduğum ilk kitabı. O yüzden kitaba başlarken aşina olmadığım bir üslup olduğu için anlamakta zorlandığımı söyleyebilirim. Fakat bu zorlanmanın yanında kitap beklediğimden de akıcı bir şekilde gitti. Hem çok şey anladım hem çok şey anlamadım. Günün sonunda bildiğim tek şey ise bu kitabın bana çok şey kattığı. Özellikle betimlemeler harika. Sırf o betimlemeler için bile ayrı bir okuma yapıp not almak gerekir. Yer yer Anadolu ağzında kullanılan kelimelerin kullanılması da gayet güzel olmuş. Bu arada kitap köyden şehre olan yolculuğu anlatmakta oldukça usta, ailenin köyden çıktığı bölümü okuduktan sonra o duygu yoğunluğuyla kitabı kapatıp derin bir nefes verdiğimi söylemeliyim. Ve son olarak diyorum ki iyi ki bu kitaba denk geldim iyi ki bu kitabı okudum.
Orhan Kemal’in ağlayarak yazdığını söylediği bu kitabı ben de ağlayarak okudum. İçimde bir ukte olarak kaldı Nazan. Oğlu Haldun’a olan o bitmez, saf sevgisi… Kimse için doğru düzgün önemi olmayan Nazan. İlk defa bir kitap karakteri beni bu kadar etkiledi. Tabi bunun yanında da nefretimi sonuna kadar kazanan Mazhar ve Hacer. Okurken boğazımda bir yumru oluştu ve gitmedi. Orhan Kemal’in akıcı ve sade dilinin yanında toplumu gerçekçi bir dille yansıtması da kitabı sürükleyici kılmış.
Reklam