“İtiraf ediyorum kitap okumak kadar eğlenceli bir şey yokmuş! İnsan kitap okumak dışında her şeyden çabucak sıkılıveriyor. Kendime ait bir evim olduğumda şöyle muazzam bir kütüphane edinmeyi başaramazsam kahrolurum.”
"Kimi zaman beni çok etkileyen, kimi zaman utanmama, acı çekmeme neden olan şeyler olduğundan emin olmama rağmen aradan zaman geçtikçe sanki hiçbir şey olmamış gibi hissediyorum. Şimdi denen an ilginç. Şimdi, şimdi, şimdi diye daha parmakla gösterirken “şimdi” uzaklarda kaybolup yeni bir “şimdi" geliyor."
"Elimden hiçbir şey gelmediğini görerek umutsuzluğa kapılıyorum. Ne reddetmeye ne de kabul etmeye fırsat tanıyan büyük, kocaman bir şey bir anda kafamdan aşağı geçmiş de oradan oraya beni sürüklüyormuş gibi. Bu sürüklenişten bir nevi tatmin duymakla beraber uzaktan üzüntüyle izlermiş gibi de
hissediyorum. Neden yalnız kendimizle tatmin olup, ömür
boyu yalnız kendimizi sevemiyoruz ki? İçgüdünün, şimdiye kadar olan duygularımı, mantığımı yiyip bitirişini izlemek acınası bir durum. Biraz olsun kendimi kaybetsem hemen arkasından hayal kırıklığına uğruyorum. Benliğimin her halinde içgüdülerin bıraktığı kesin izleri fark ettikçe ağlayasım geliyor."
"Doğru umutlarınız, doğru arzularınız yok diye azarlıyorlar ama biz doğru idealler peşinde koşmaya başlarsak bu kişiler sonuna kadar bize sahip çıkıp, rehberlik edecekler mi ki?"