Düşük IQ ile doğan Charlie, bilim insanlarının zekâ seviyesini artırmak için gerçekleştirelicek deneye uygun bir adaydır. Deney Algernon adındaki farede test edilmiş ve başarı elde edilmiştir. Charlie ise bunun gerçekleştirileceği ilk insan olacaktır. Charlie kabul eder ve onun dönüşümünü okuruz, bir o kadar duygusal ve empati yaparak.
Yazdığı ilerleme raporlarıyla günlükleriyle başta kullandığı basit dilden geçirdiği tüm zamanlara hayatının nasıl evrildiğini görüyor ve okurken bir karekterin sadece zihinsel gelişimi değil onun var olma çabası benliğiyle kabul olma arzusunu, yalnızlığına, sevgi arayışına şahit oluyoruz. Zekâsı arttıkça bunun ona mutluluğu garanti etmediği bilakis insanların bu sefer ondan daha çok uzaklaştığını görüyor ve üzülüyoruz. Charlie sadece insanların onunla dalga geçmemesini ve arkadaş edinmeyi istemişti yani bu da gündelik hayatta hepimizin sahip olduğu şeydi o bunun hayaliyle deneye evet demişti ama beklediği dostluklar yerine kıskanılan vs yadırganan birine dönüştü .
Zekâ her zaman mutluluk getirir mi yoksa yalnızlığın kapılarını mı aralar ?
m