Kendi kendinin yargılanması, onun en yüksek anıydı: yücelmiş olan aşağılık duruma düşmesin yine!
Böyle kendi elinden acı çeken için kurtuluş yoktur, meğerki tez bir ölüm gele.
Bir sürü ki çobansız! Herkes aynı şeyi ister, herkes aynıdır: başka türlü duyan, deliler evine gönüllü gider.
"Eskiden bütün dünya deliymiş" --böyle derler de en inceleri, göz kırparlar.