"Gülümsemesi çok olanın heybeti azalır.
Mizah yapan kıymetini kaybeder Kim bir şeyi fazla yaparsa onunla tanınır. Konuşması fazla olanın hatası çoğalır. Hatası çok olanın hayası azalır. Hayası azalanın takvası azalır, takvası azalanın da kalbi ölür."(Hz.Ömer)
Rükû, aczin itirafı, haddin bilinişi ve kulluğun fark edilişidir. Kıyama kıraat eşlik ederken rükûda yüce Rabbin adı tesbih edilir. Secde ise tam bir teslimiyet ve boyun eğiştir. Şah damarından yakın olana en yakın olunan andır secde. İnsanın en değerli uzvunu yere koyuşu, kulluğun ayağa kalkışıdır. Yüz, kimliğidir insanoğlunun; secde ise kul olma kimliğinin tescilidir.