Birinin acısını dinlerken, dalgınlığımızın sebebi anlatanın perisanlığına duyduğumuz merhamet değil aynı acıyla muhatap olmamız halinde ne yapacağımızı düşünmemizdir.
Yalnızlığının kıvrımları belirginleşip daha keskin bir hal alıyordu. Hem her yerde hem hiç bir yerde; mutluluk ile mutsuzluk arasındaki o ıssız vadide hissetti kendisini.