Perşembeleri saatlerce oturup beklerdim seni. Gelmeyeceksin diye ölesiye kaygılanırdım. Sürekli seni düşünürdüm. Yüz yaşına kadar yaşaman için dua ederdim. Bilmiyordum. Benden utandığını bilmiyordumki.
#Binmuhteşemgüneş
Bazen insan, yaşamadığı hayatların yankısını kendi kalbinde duyar. “Ya o gün evet deseydim, ya o yola dönseydim” diye başlayan sessiz cümleler dolaşır içinde. Oysa belki de her “keşke”, bizi olduğumuz yere getiren görünmez bir köprüdür. Hayat, sonsuz ihtimallerin arasında bir kitap gibi açılır önümüze; ama hangi sayfayı seçersek seçelim, aynı satırda durur kalbimiz, yaşamak ve anlamak arasında bir yerde. 🌙
Rakıya alıştığıma memnun değilim. Fakat akşamüstleri gayriihtiyari insanın omuzlarına bir ağırlık çöküyor, ortalık kararıyor, "Bir gün daha geçti. Bu hep böyle mi geçecek?"diye mahzun bir düşünceye kapılıyor ve bu düşünce bazen derinleşiyor, gece yarılarına kadar devam ediyor. Bu bedbilinğe rakıdan iyi ilaç yok sanıyorum. Mamafih bir çare daha var ama, yazmaya değil düşünmeye bile cesaret edemiyorum. Neyse, kalsın...
Felsefe kitaplarında yeri yoktur ama ben saadeti ikiye ayırırım. Başkalarından alınan saadet başkalarına verilen saadet. Benim için hakiki saadet başkalarına verilen saadettir.